یکشنبه بعد از ظهر در جزیره‌‌ی گراندژات

نام وبلاگ مشهورترین اثر نقاش فرانسوی ژرژ سورا است.

یکشنبه بعد از ظهر در جزیره‌‌ی گراندژات

نام وبلاگ مشهورترین اثر نقاش فرانسوی ژرژ سورا است.

یکشنبه بعد از ظهر در جزیره‌‌ی گراندژات

یک کله قارچی عاشق ابرها، قصه ها و ساز ها و نور ها
.
.

مگذار که غُصه در میانَت گیرد ..
-مولانا

هفت - school kills Artists

سه شنبه, ۲۳ شهریور ۱۴۰۰، ۱۱:۴۵ ب.ظ

برای موضوع جدید پادکست با بچه ها در مورد عشق به famous ها بحث می کردیم. نوجوونای الان دنیاشون از علاقه های مختلفی ساخته شده. عشق به فوتبال، گروه های موسیقی، خواننده ها و بازیگرها و حتی دنیای انیمه. یکی از بچه ها گفت :« به‌نظرم خیلی عشق پاکیه و ضرری هم به کسی نداره. تازه عشق‌شون یه‌طوریه که باهمدیگه سرش دعوا نمی‌کنن. کنار هم نشستن و همه‌شون عاشق یه نفر هستن» من کاملا با این حرف موافقم و کاش همه ی پدر و مادرها و آدمای دنیا اینو متوجه بشن. یه نفر دیگه از بچه ها در جواب به این کامنت گفت : «ضررش برای خودشونه که دنیاشون رو با یه چیز بدون بازده پر کردن.» در جوابش گفت:

« این دنیا فقط دکتر و مهندس نمی‌خواد. چندتا آدم که عشقو بلدن هم لازمن.»  

با خودم فکر کردم اگه همه ی آدم های دنیا این جمله رو درک میکردن دنیا قطعا زیباتر بود. دنیای نوجوونا مخوف نمی شد. به نظر من نوجوونا عشقو بلدن. عشق به سلبریتی ها یا هر چیز دیگه ای رو خیلی بهتر از آدم بزرگ های فراموش کار بلدن. 

اونا بلدن چطور برای نشون دادن ارادت و حسشون به اون شخص روزهای قشنگ تری رو بگذرونن. دیوونه نیستن بلکه برای ساختن روزهای خاطره انگیزشون توی این دنیا بلدن چطور عاشق باشن. 

اگه محمد زارع رو بشناسین میدونین که آدم موفقیه آدمی که به آرزوهاش رسیده. توی مصاحبه ای که اخیرا از محمد زارع توی مجله سیزده چاپ شده جملات تاثیرگذاری خوندم. 

در اطلاعات ابتدایی صفحه اینستاگرام محمد زارع نوشته : « school kills Artis» 

محمد اعتقاد داره مدرسه ها از همه ی انسان ها موجوداتی شبیه به هم خواهند ساخت، ادم هایی با پوشش شبیه به هم، رفتار شبیه به هم، دایره اطلاعاتی شبیه به هم و آینده هایی شبیه به هم. 

حرف های اون مصاحبه به صحبت های امروز من و دوستانم که چند سالی بزرگتر از من و جوون هستن بی ربط نیست. 

به هر حال دنیایی که ما توش گیر افتادیم تا همیشه اینطور میمونه و این ماییم که برای ربات نبودن باید بجنگیم. آخه میدونین، ربات ها هیچ وقت عاشق نمیشن فقط کار میکنن و کار میکنن و یه روزی متوقف میشن، برای همیشه! 

  • روناهی

نظرات (۵)

*School kills artist*

 

 *« این دنیا فقط دکتر و مهندس نمی‌خواد. چندتا آدم که عشقو بلدن هم لازمن.»*

اونقدر دلم میخواد که این دو تا جمله رو تو گوش آدما فریاد بزنم. با مشورت دوستام گذاشتم بیو یکی از گروه های کلاسی مون :|:)))

پاسخ:
امیدوارم متوجه بشن :((

در هر صورت اینا عشقای هدر رفته است...

یه جور خرج کردن نابجا...

پاسخ:
مگه آدما نمیتونن خیلی عاشق باشن؟
اون عشق واقعیه، ابدیه سرجای خودشه. 

یک قصه بیش نیست غم عشق و این عجب

کز هر زبان که می شنوم نامکرر است

پاسخ:
👀:) 

نفهمیدم منظورتو 

پاسخ:
ببین زری تو میگی خرج کردن نابجاست.
چرا؟ 
مگه آدم پُر عشق نیستن؟ مگه نمیتونن عاشق باشن؟
به نظرم عشق هدر نمیره. فقط از زمان وشرایطی به زمان و شرایط دیگه ای منتقل میشه :دی.
منظورم اینه که به نظرت  عشق های دوره نوجوونی به سلبریتی ها میتونه مانع اون عشق واقعیه بشه؟ تو میگی هدر میره اما من میگم اینطور نیست. 

+ اینطور وقتا سریع ویس میگیرم آدما رو قانع کنم. اینجا دکمه ویس نداره متاسفانه.
::)) 

ببین...

عشق به افرادی که در دسترس نیستن و حالت بت گونه دارن چیز خوبی نیست...

ضمن اینکه ممکنه به خود همون نوجوون ها آسیب بزنه بیش از حدش...

 

و آیا فکر نمیکنی دوران بلوغ دوران مهمی برا خودشناسی و رشد شخصیت یه ؟!

همچنین شماها نمیدونین پشت اون چهره و رفتار سلبریتی ها چه چیزایی هست

و کوچک ترین حرف شون یا نقص شخصیتی همون فرد سلبریتی بازتاب زیادی روی رفتار نوجوون های طرفدارشون داره...

 

در کل این فن بودن رو چیز خوبی نمیبینم...

و قرار نیست با این کامنت ها و پاسخ کامنت ها نظر من یا شما تغییر کنه

پس بیخیال ادامه بحث میشم و میگم اگه میخوای میتونی تحقیق کنی ...

 

پاسخ:
قرار نیست با این کامنت ها و پاسخ کامنت ها نظر من یا شما تغییر کنه

پس بیخیال ادامه بحث میشم و میگم اگه میخوای میتونی تحقیق کنی ...

 همین! :) 
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی